La bibliothèque numérique kurde (BNK)
Retour au resultats
Imprimer cette page

Serê min ketîye belayê


Auteur : Ferzende Kaya
Éditeur : GAM Date & Lieu : 2004, İstanbul
Préface : Gülten Kaya | Mehmed Uzun Pages : 356
Traduction : Mazlum Dogan | Osman Mehmed ISBN : 975-98900-1-1
Langue : KurdeFormat : 135x210 mm
Code FIKP : Liv. Kur. Kl. Kay. Ser. N° 182Thème : Musique

Présentation Table des Matières Introduction Identité PDF
Serê min ketîye belayê

Versions


Serê min ketîye belayê

Ferzende Kaya


GAM


Ahmet Kaya stranbêjek bû.

Zarokî bû. Bi hêrs bû. Birîndarbû.
Û, dawiya emrê xwe li bajarên ku ta bi baranên wan nas nedikir, tenê bû.
Li bajarekî ku bi zimanê wî nizanîbû, di nav destên jina xwe û keça xwe de mir.
Zû mir. Weke zarokekî mir.
Weke berê yên li sirgûniyê mirine, di nava tenayiya xwe de bû parçe parçe û mir.
Li axa welatekî ku nas nedikir hat veşartin.
Ji bo ku xwest straneke kurdî bibêje, ew terkandin û bi vê cudahiyê mir.
Bi kurdî jî nizanîbû.
Êdî wê menqela xwe ya piyekî wê şikestî nikariya vêxe, wê nikariya digel dostên xwe eraqê vexwe û wê xaka ku li ser hatiye dinê nikariya careke din bibîne.
Wê nikaribe car din stranan bibêje.
Êdî xetereyeke wiha nema ku ew stranan bi kurdî bibêje.
Xwezî min bikariya bistranda.
Minê bo wî straneke kurdî bigota.
Straneke li ser tenayiyê, straneke li ser mirinê.
Straneke ku dibêje, “ji zarokên ku distrînin hez bikin.”
Straneke ku yekî wesiyeta wî wiha bûye vedibêje, “Gava ez mirim bila tu kes mebêje ji welatê xwe hez nedikir."
Minê straneke kurdî bigota bo wî.
Ger min bizaniya bistranda.
Wî dizanîbû bistrîne.
Lê strana ku min nikarî bibêjim, wî jî nikarî bibêje.
Li bajarekî ku baranên wî nas nedikir, tenê, bihêrs û xemgîn mir.
Stranek ma ku nehatiye gotin lê bendewar e ku bê gotin.
Belkî rojekê, gava ew stran hat gotin, belkî ew jî me efû bike.

Ahmet Altan



Fondation-Institut kurde de Paris © 2018
BIBLIOTHEQUE
Informations pratiques
Informations légales
PROJET
Historique
Partenaires
LISTE
Thèmes
Auteurs
Éditeurs
Langues
Revues